Stanowisko:

Psycholog o specjalności klinicznej

Technika/metoda:

W gabinecie staram się łączyć kierunki psychoterapeutyczne, tak aby jak najlepiej dostosować się do potrzeb osób zgłaszających się do mnie po pomoc.

Wykorzystuję karty metaforyczne, materiały typu kartka-ołówek, pracę ze skojarzeniami i wyobraźnią, ćwiczenia relaksacyjne.

Doświadczenie:

Doświadczenie zawodowe zdobyłam, m.in. pracując z pacjentami na III Oddziale Psychiatrycznym w Szpitalu Zdroje w Szczecinie, towarzysząc dzieciom w kryzysie, jakim jest pobyt w Domu Dziecka, udzielając wsparcia dzieciom i młodzieży w Szkołach Podstawowych, osobom dorosłym w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Stargardzie, a także prowadząc Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Stargardzie.

Pracuję w Ośrodku Adopcyjnym, diagnozując dzieci i rodziców, pragnących adoptować dziecko.

Udzielam wsparcia interwencyjnego w Telefonie Zaufania „Biała linia”. Stale podwyższam swoje kompetencje uczestnicząc w kursach i szkoleniach.

Dla kogo:

Pracuję z młodzieżą od 13 r. ż. oraz osobami dorosłymi.

Zakres:

- wsparcie psychologiczne młodzieży i dorosłych
- diagnoza więzi rodzinnych dzieci i młodzieży
- diagnoza sprawności intelektualnej i osobowości
- wsparcie rodziców doświadczających trudności wychowawczych
- pomoc psychologiczną rodzicom, którzy adoptowali dziecko
- wsparcie psychologiczne dla par i małżeństw

Forma:

- konsultacje stacjonarne

Cytat:

Pomoc psychologiczna jest moją pasją i wymarzonym zawodem.

W swojej codziennej pracy skupiam się na wydobywaniu z nastoletniego pacjenta jego indywidualnego potencjału, budowaniu poczucia własnej wartości, a także wspieram w odnalezieniu własnej drogi i tożsamości. Pomagam nastolatkom przeżywającym sytuacje kryzysowe, m.in. rozwód rodziców, odczuwającym lęk, obniżenie nastroju, smutek, pustkę. dolegliwości płynące z ciała, trudności w relacjach, mających obawy o swoją przyszłość. Oferuję również wsparcie rodzicom, potrzebującym lepiej zrozumieć siebie i swoje dziecko.

Na konsultacje zapraszam również osoby dorosłe doświadczające kryzysów psychicznych, potrzebujących uporządkować swoje doświadczenia życiowe i nadać im nowy kierunek. Proces terapeutyczny ma służyć temu, aby łatwiej było zaakceptować to, czego zmienić się już nie da oraz wprowadzać zmiany tam, gdzie jest to możliwe. Podczas pierwszego spotkania chcę poznać pacjenta, nie tylko jego problem. Chcę dowiedzieć się kim jest, co go pasjonuje w życiu, kto jest mu bliski. Dzięki bliższemu poznaniu się na pierwszej sesji możemy wspólnie z pacjentem zadecydować czy chcemy wejść razem w terapię i stworzyć bezpieczną przestrzeń dla relacji terapeutycznej. Jeżeli po obu stronach jest zgodność, że chcemy razem przejść tę drogę, to umawiamy się na kolejne spotkanie.